อยู่ๆ ป้าหลี่ซึ่งเป็นเพื่อให้นบ้านก็มาฟ้องแม่หยวนเป่าว่าคุณเห็นหยวนเป่าคุยกับหญิงบริการที่แต่งตัวโป๊และไม่นุ่งกางเกงอยู่รอบๆด้านหน้าตึก (คุณไม่รู้ว่าเซี่ยปิงและหยวนเป่าอยู่ในบ้าน) เซี่ยปิงได้ยินดังนั้นก็ของขึ้นจึงบอกให้ป้าหลี่ขอโทษที่ดูถูกคุณแต่ป้าหลี่ไม่ยอมขอโทษซ้ำยังลบหลู่พ่อแม่ของเซี่ยปิง เซี่ยปิงจึงใช้หัวโขก (ขวิด) ป้าหลี่ พยวนเป่าเห็นดังนั้นจึงรีบอุ้มเซี่ยปิงออกไป เซี่ยปิงยังไม่หายแค้นจึงปารองเท้าผ้าใส่ป้าหลี่แต่ดันพลาดไปโดนหน้าแม่ของหยวนเป่า ทำให้แม่หยวนเป่าไม่ปลื้มคุณหนักขึ้น

เซี่ยปิงบอกหยวนเป่าให้ขอโทษแม่แทนคุณและเดินจากไปด้วยความโมโห หยวนเป่ารีบหยิบแว่นกันแดดและกระเป๋าของเซี่ยปิงแล้ววิ่งตามไปพลางขอร้องให้คุณใจเย็นๆ เซี่ยปิงชี้ว่าคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้เอาใจแม่ของหยวนเป่าและเสแสร้งว่าตัวเองเป็นลูกสะใภ้ทีดี แต่มาเพราะหยวนเป่ารบเร้าให้คุณมา หลังเกิดเหตุการณ์ในวันนี้คุณคงต้องทบทวนดูใหม่ว่าควรคบหยวนเป่าต่อไปไหม (เพราะไม่อยากมีปัญหาแม่ผัวกับลูกสะใภ้) หยวนเป่ากล่าวว่าเป็นความผิดของตนที่จัดการเรื่องราวต่างๆ ได้ไม่ดีพอและขอแก้ตัวใหม่คราวหน้า ทันใดนั้นเซี่ยปิงก็มีอาการคลื่นไส้และพาลอารมณ์เสียใส่หยวนเป่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่แม่ของเขากับป้าหลี่แอบตกลงกันขณะตั้งท้องว่าจะให้ลูกของพวกตนแต่งงานกัน (ทั้งคู่ตั้งท้องพร้อมกัน)

หยวนเป่าต้องการรั้งเซี่ยปิงเอาไว้จึงไปเลือกซื้อแหวนเพชรให้เซี่ยปิง พอเซี่ยปิงรู้เข้าก็รีบตามมาห้ามถึงที่ร้านเพราะไม่อยากให้เสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ พร้อมด้วยให้เหตุผลว่าถ้าคุณคิดจะมีคนใหม่ต่อให้หยวนเป่าซื้อแหวนเพชรให้ก็รั้งใจคุณไว้ไม่อยู่ หยวนเป่าแย้งว่าแหวนแต่งงานคือคำมั่นสัญญา ถ้าเซี่ยปิงสวมแหวนของตนแล้วจะมีใจให้คนอื่นได้อย่างไร แต่เซี่ยปิงยังการันตีคำเดิม หยวนเป่าจึงเปลี่ยนแหวนเป็นวงที่มีเพชรเม็ดใหญ่ขึ้น เซี่ยปิงบอกว่าตนไม่อยากได้แหวนเพชรและพยายามลากหยวนเป่าออกจากร้าน แต่หยวนเป่ายืนกรานว่าจะซื้อแหวนให้คุณ (โดยรูดบัตรเครดิต 3 ใบ) ทั้งคู่จึงท้าเลิกกันภายในร้าน

“หลี่มู่จื่อ” บก. นิตยสารบิวตี้และเจ้านายจอมเฮี๊ยบกล่าวชมเซี่ยปิงว่า แม้คุณจะเรียนมาน้อยและมีรายได้ไม่มาก แต่คุณกลับแต่งตัวได้สวยเริ่ดทุกวันสมกับที่เป็นหน้าเป็นตาของบริษัท ทั้งยังบอกให้พนักงานคนอื่นๆ เรียนรู้เรื่องเสื้อผ้าหน้าผมจากเซี่ยปิง (เซี่ยปิงเป็นคนเดียวในบริษัทที่ใส่เสื้อผ้าสีสดและแต่งตัวเปรี้ยว ส่วนคนอื่นๆ รวมทั้งหลี่หมู่จื่อล้วนแต่งตัวแบบสุภาพในโทนขาว-ดำ หรือสีอ่อนๆ) หลี่มู่จื่อยังมอบหมายงานอื่นที่ไม่ใช่การรับโทรศัพท์และต้อนรับแขกให้แก่เซี่ยปิงเป็นนัดแรก ถึงแม้จะไม่เคยทำแต่เซี่ยปิงก็รับคำสั่งอย่างไม่ลังเล หลี่มู่จื่อจึงชมเซี่ยปิงต่อหน้าพนักงานคนอื่นๆ ว่า เซี่ยปิงนอกจากจะแต่งตัวเก่งแล้วยังเป็นคนใจเด็ดอีกด้วย