ซอกฮุนเห็นฮงจูเหม่อมองทิวทัศน์ที่สวยงามยามค่ำคืนด้วยใบหน้าเศร้าหมองจึงเผ่านาโอบและปลอบคุณว่ากลับถึงบ้านแล้วค่อยมาสู้ (กับปัญหา) กันใหม่ ยังไงต้องมีทางออกแน่ ฮงจูบอกซอกฮุนให้เก็บปัญหาไว้กลุ้มอกกลุ้มใจในวันพรุ่งนี้ เพราะคืนนี้ ตอนนี้ คุณอยากมีช่วงเวลาดีๆ กับซอกฮุน หลังซอกฮุนหลับฮงจูก็บอกลาและทิ้งจดหมายไว้ให้เขาก่อนเดินออกมาร้องไห้ทางด้านนอกโรงแรม เมื่อเด็กชายรอย (ซึ่งฝันร้ายและตื่นขึ้นมากลางดึก) มาพบเข้าจึงถามว่าตนจะขึ้นรถเมล์ไปหาป้าได้ที่ไหน ฮงจูจำได้ว่าเด็กน้อยคนนี้เคยถามทางไปห้องน้ำตอนอยู่ที่ภัตตาคาร จึงรีบพากลับไปส่งที่โรงแรมเพราะกลัวพ่อเด็กเป็นห่วง มินอู (ซึ่งวิ่งหน้าตาตื่นออกมาตามหาลูก) เห็นทั้งคู่เดินมาด้วยกันก็รู้สึกโล่งใจ

ซอกฮุนรู้สึกตกอกตกใจเมื่อตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วพบจดหมายลาตายของฮงจู เซยองซึ่งออกมาเดินเล่นรอบๆชายหาดเห็นรองเท้าส้นสูง (คู่ที่คุณจองไว้แล้วมีคนชิงซื้อตัดหน้าไปก่อน) ถูกถอดทิ้งไว้ริมสมุทรก็รู้สึกแปลกใจ ครั้นพอกวาดสายตาไปรอบๆ ก็พบว่าฮงจูกำลังเดินลงสมุทร หลังร้องเรียกแล้วไม่เป็นผลคุณจึงรีบตามไปห้ามและช่วยนำตัวฮงจูขึ้นมาจากสมุทร ก่อนพาไปพักที่ห้องของคุณ ฮงจูจะขอตัวกลับห้องแต่เซยองยังไม่วางใจจึงบอกให้คุณรออยู่ที่นี่จนกว่าสามีจะมารับ ฮงจูกล่าวว่าถ้าตนคิดฆ่าตัวตายอีกก็โง่เต็มทนและนึกสงสัยว่าทำไมเซยองจึงไม่ถามถึงเหตุผลที่คุณคิดฆ่าตัวตาย ปรากฏว่าเซยองเดาออกแต่แรกแล้ว คุณกล่าวว่าเหตุผลที่ทำให้ผู้หญิงที่ยังสาวยังสวยอย่างฮงจูคิดสั้นคงหนีไม่พ้นสองเรื่องนี้ หนึ่งคือสามีนอกใจ สองคือธุรกิจของสามีล้มเหลว คุณมองว่าซอกฮุนไม่ใช่ผู้ชายมากรักหลายใจจึงไม่มีทางนอกใจเมียอย่างแน่ๆ ดังนั้นจึงเหลือเพียงเหตุผลเดียวคือความล้มเหลวทางธุรกิจ ฮงจูรู้สึกแปลกใจที่เซยองรู้จักซอกฮุนจึงถามคุณว่ารู้จักสามีตนได้อย่างไร เซยองโบ้ยให้ฮงจูไปถามซอกฮุนแทนโดยบอกเพียงว่าเป็นความทรงจำที่ไม่สู้ดีนัก

เมื่อซอกฮุนมาที่ห้องของเซยอง เขาก็รีบตรงเข้าไปหาและสวมกอดฮงจูด้วยความเป็นห่วง ฮงจูร่ำไห้พลางขอโทษซอกฮุน เซยองยืนมองทั้งคู่ที่หน้าประตูห้องอย่างครุ่นคิด เมื่อซอกฮุนหันมาขอบคุณ เซยองก็ตัดบทด้วยการบอกว่าคุณรู้สึกเหนื่อยเพราะพักไม่พอ และบอกให้เขาพาฮงจูกลับไปพัก หลังทั้งคู่ออกไปแล้วเซยองยังคงนั่งครุ่นคิดและทำหน้าเหมือนมีแผนการบางสิ่งบางอย่าง เช้าวันรุ่งขึ้น ซอกฮุนเหม่อมองนอกผนังกระจกด้วยสีหน้ากลุ้มอกกลุ้มใจใจ ฮงจูขอโทษที่ทำให้ซอกฮุนผิดหวัง และบอกว่าคุณทำไปเพราะไม่มีทางเลือก คุณรู้สึกเหมือนคนจนตรอกเพราะไม่รู้ว่าจะบอกพ่อยังไงเมื่อกลับถึงบ้าน ซอกฮุนบอกให้ฮงจูลืมทุกอย่างที่นี่แล้วบอกให้คิดว่าเป็นเพียงฝัน จากนั้นก็ชวนคุณไปทานข้าวก่อนเก็บกระเป๋ากลับบ้าน ฮงจูสงสัยว่าเซยองเป็นใครกันแน่ ซอกฮุนตอบเพียงว่าเซยองคือคนที่ช่วยชีวิตฮงจูและเป็นความทรงจำอันเลวร้ายของตน

เซยองให้ทนายชเวช่วยสืบว่าซอกฮุนมีปัญหาอะไร ทนายชเวจึงโทรฯ กล่าวว่าหุ้นส่วนของซอกฮุนยักยอกเงินบริษัทแล้วฆ่าตัวตายที่ฮ่องกง ซอกฮุนเลยต้องแบกรับภาระหนี้สินทั้งหมดของบริษัท เซยองถามทนายชเวว่าซอกฮุนเป็นหนี้เท่าไหร่ ทนายชเวกล่าวว่าพวกเขายังอยู่ในขั้นตอนระดมทุนมูลค่าหนี้สินเลยไม่สูงมากนัก พอรู้ว่าซอกฮุนเป็นหนี้พันล้านวอน (ประมาณ 30 ล้านบาท) เซยองจึงเดาออกว่าเงินจำนวนนี้นี่เองทำให้ฮงจูคิดสั้นฆ่าตัวตาย คุณขอให้ทนายชเวช่วยสืบและส่งข้อมูลเพิ่มเติมมาให้ ทนายชเวทักท้วงว่าคุณไม่ได้กำลังพักอยู่หรือ เซยองเลยแกล้งโกหกทนายชเวว่าคุณกำลังจะลงเล่นน้ำในสระ